суббота, 28 февраля 2026 г.

Խաղաղություն

 28 փետրվար 2026թ․ ք․ Երևան                                                                                                                                                                            Լյուբա Քոթանջյան                                                                                                                                                                    Խաղաղություն                                                         Աշխարհը խառնաշփոթի մեջ է։ Պատերազմ է,ռումբեր են պայթում,ռումբեր են արձակվում այս ու այն երկրի վրա․․․․մարդիկ են մահանում,տարահանվում ու բնավեր դառնում․․․ Երկիր մոլորակը կորցնում է բերրի հողը քիմիական զենքերի օգտագործման արդյունքում,հողը մոխրանում է,անօգտագործելի է դառնում։                                                                      Նոր,զինատեսակները,զինամթերքները կործանում են երկիր մոլորակը,կանաչ մոլորակը,որն օր օրի կանաչով էր զարդարվում ,պատերազմի հետքերից հետո անօգտագործելի է դառնում։                 XXI-րդ դարում  մարդկության մտածելակերպը արտասովոր է,ինքն իրեն օգտակար չի ծառայում,վնասում  է ջուրը,օդը ,հողը․․․․․                                                                                             Անցյալ երկու հազարամյակներում եղած պատերազմները զավթողական են եղել,բայց հողը չեն  ապականել․․․․այժմ ուրիշ է․․․․ու՞ր է գնում մարդկությունը․․․․․                                                             Բոլոր երկրները զենք են արտադրում,մեկը մյուսին սպառնում,իրենց սպառազինությամբ ավերում ու ընչաքաղց են դառնում։Թվում է պատերազմի համար է մարդը աշխարհ եկել։                   Ո՛չ,Աստված ստեղծեց մարդուն,որպեսզի նա մշակի ու պահպանի հողը,որը մարդուն կերակրողն է  ։Ո՞վ է այս ավերածությունների պատասխանատուն։                                                          Մենք միշտ առաջին տեղում դնում ենք սերը,բայց կա մեկ բառ,որ առանց այդ ունենալու ոչինչ չես ունենա․․․․ԽԱՂԱՂՈՒԹՅՈՒՆ․․․․ամեն ինչ հնարավոր է գտնել այս մեկ հասկացողության մեջ։  Երբ մարդու մեջ բացակայում է խաղաղությունը ամեն ինչ փոշիանում է․կորցնում է խոսքի ուժը, հեղինակությունը,իմացությունն ու ինքնատիրապետումը։ Խաղաղությունը մարդուն տրված ամենամեծ պարգևն է ,այն ուժ զորություն,ապրելու ու արարելու հաղթաթուղթն է ամեն աշխարհ եկող մարդու համար։                                                                                                                                   Այսօր մարդկությունը կանգնած է շատ մեծ  մարտահրավերի՝սպառնալիքի առջև պատերազմ․․․․   Պատերազմ տեսած պետությունները երկար ժամանակ կրում են պատերազմի թողած դաժան հիշողություններն ու ավերածությունները ։   Յուրաքանչյուրի ներքին ձայնը պիտի ահազանգի․                                                                                                                                     

Գարուն է։Գարնանացանի ժամանակն է,ի՞նչ պատերազմ,հողի հետ կռիվ տալու ժամանակն է,այս է ապրելու պարզ ու միաժամանակ բարդ բանաձևը։Ուժեղ է այն պետությունը,որը ինքնուրույն կարող է կերակրել իր ժողովրդին։                                                                                        Սպառազինությամբ հպարտանալը փոքրհոգություն է,բոլոր մարդիկ հավասար իրավունքներ ունեն այս մոլորակի վրա ապրելու,ինչու՞ մտածել պատերազմի մասին․․․Բնությունը կխռովվի մարդկանցից,եթե ճիշտ չօգտագործեն հողը,օդն ու ջուրը․․                                                                             ․․Թո՛ղ կորչեն բոլոր պատերազմները,գարունները լինեն խաղաղ ու բարեբեր․․․




Комментариев нет:

Отправить комментарий