четверг, 21 мая 2020 г.

Խաչբառ






















 Հորիզոնական
1.       ՈՒրիշների գործերի մեջ մտնել՝խառնվել,չեզոք չմնալ,հեռու չկանգնել,իբրև միջնորդ հանդես գալ։
2.       Խրախուսիչ դիրք բռնել,վերաբերմունքով հավանություն՝հաճություն արտահայտել,մեկին գովել,գործունեությունը լավ համարելով։
3.       Բարդ,հասկանալու համար դժվարին,խրթին։
4.       Պատմականորեն հաստատված կարգ,օրենքի ուժ ստացած սովորություն։
5.       Վայելուչ, բարեկիրթ,իր պատիվը ճանաչող, պատվի թելադրանքով գործող,հավատարիմ,արդար անկեղծ, շիտակ։
6.       Մի շարվածքից բազմացրած գրքի ամբողջ տպաքանակ։
ՈՒղղահայաց
1.       Ընտրովի անձ,որին հանձնվում է հասարակության որևէ հաստատության տեսչական,հաճախ նաև վարչական հսկողությունը։
7․ Հիմնական ռեսուսները ներկայացնող դրամական կամ նյութական միջոցների ամբողջություն։
      8․Մարզական խաղի ժամանակ թևճակով այն ցանցի վրայով մի կողմից մյուսն են նետում։
      9․Որևէ գործի կատարումը ստանձնել,ուշադրության՝զբաղմունքի առարկա դարձնել,ժամանկը  
       Նվիրել մի գործի

суббота, 25 апреля 2020 г.

Ո'չ ճակատագրից պետք չէ դժգոհել


Ո'չ ճակատագրից պետք չէ դժգոհել:
Այն չի բողոքում, չի ըմբոստանում, անմնացորդ քոնն է, հլու հնազանդ ու անբաժան: Նա ոչինչ չի պահանջում քեզանից, անտարակույս, որքան էլ նեղացնես, դժգոհես, միևնույնն է այն քո լծակն է, որն ունի հենման կետ. այդ դու ես:
Բնականաբար, երբ հենման կետը պարարտ միջավայրում չի այն կարող է խաթարել լծակի համընթաց շարժումը ու պատահել անսպասելին:
Կրկին դժգոհել պետք չէ , դարձյալ մեղքը քո մեջ փնտրիր ու ելքը կգտնես, այլապես կքայլես ընդեմ ճակտագրի և բազում փորձությունների կենթարկվես:
Մեղավորությունն ու մեղքի զգացումը ամենամեծ պատժի ինքնազգացողություններն են, սրանք տարանջտում են սեփական եսը ու տալիս իրականության ճժգրիտ նկարագիրը:
Այսօր իրականությունը վերացական, աբստրակտ, տեսք է ստացել, նրա ընդհանրական հասկացությունը կորցրել է իր համակարգված ամբողջականությունը սուտն ու կեղծիքը իրենց բոլոր կողմերով ավելի համակարգված ու գերիշխող են....
"Չէ, դժգոհել պետք չէ, ամեն ոք իրեն է խաբում,- խորհում էր ներքին ձայնը, ունայնություն ունայնության'':
Բազմաբնույթ է մարդկային բնությունը, պատահում է, որ այն մոռանում է ճակատագրի հորդորը, մոռանում ամեն ինչ, բնության նման փոթորկում, ալեկոծում, շանթահարում, անձրևում, ավերում այն ամենը ինչ ստեղծել է մինչ այդ, առանց հետ նայելու, ամպագոռգոռ աղմուկից սթափվում ու կրկին բախվում ունայնության...


среда, 15 января 2020 г.

Մտքի թռիչքը


14 հունվարի 2020 թվական,ք․Երևան                                                                          Լյուբա Քոթանջյան

Մտածում ենք ու խոսում,խոսում ենք հետո․ մտածում։Առօրյա կյանքում յուրաքանչյուրիս հետ պատահում է,բայց տարբեր մարդիկ այն ընդունում են յուրովի,ոմանք վիրավորվում են,ոմանք արհամարում են ու շարունակում ապրել այնպես ինչպես իրենց հարմար է, առանց հետ նայելու թե ի՞նչ հետևանք թողեց անմիջական ու անմտածված արտահայտված խոսքը դիմացինի համար։
Դրական է մտածածին արտահայտությունը,որն ունի հաղթական ուժ,բազում խնդիրների լուծման ու նորանոր գաղափարների արտածման ու կյանքի կոչելու,վեր հառնելու ու արժանավայել ապրելու համար։Դրա համար կա սովորական մի մտահղացում,այն է լռությունը,այո՛եթե չես կարող օգտակար լինել, որևէ լավ խոսք ասել անհրաժեշտ է լռել։Եթե ամեն ոք ունենա այդ լռության բանալին,օգտագործի միան լավ մտքերի ,գործերի ու դատողությունների համար ու անտեղի բերանը չբացի ուրիշին չվիրավորի։Այս իրողության մեջ միայն լավ գործեր կծնվեն։
Մեր իրականության մեջ հասարակությունը տարանջատված է։Աշխատասեր, առաքինի,լավ մարդիկ անհիմն,ստահոտ լուրերի տարածման պատճառով միանգամից թիրախավորվում են ու դառնում են տգետների ծաղրի առարկան։ Այդ մարդիկ ամեն օրվա իրեց հացը վաստակում են ուրիշներին պատվազրկելու իրենց հաջող փորձի միջոցով,նույնիսկ թանկարժեք պարգևներ են ստանում ու իրենց պահվածքով հպարտանում են, ցավալի է,բայց իրականություն է։
Հասարակության մեջ ձևավորվել է մի խավ-պահանջատիրական։ Բարեգործությունները,նվիրատվությունները,միջոցառումները,օգնությունները․․․․պահանջատերերինն են,բայց ով որ դրա կարիքը ունի ամոթից ձայն չի հանում,կամ շատ մեծ դժվարությամբ է ստանում։ Աշխատող,արարող,բարի գործեր կատարող մարդիկ չեն երևում,նրանք զբաղված են իրենց աստվածահաճո գործերով։ Երանելի են այն մարդիկ ,ովքեր ոչ մի վատ բան չեն տեսնում։Մեղավոր մարդը պարտավոր է իր մեղքը ինքը տանի,ինքն իրեն դատի ու դարձի ճանապարհ գտնի։ Հասարակության տարանջատումը կվերանա ու կառողջանա,եթե մարդկիկ առաջնորդվեն Աստծո 10 պատվիրաններով,ուրիշ ելք չկա։ Ամեն

вторник, 24 декабря 2019 г.

նոր տարվա տոներին ընդառաջ


 24 տեկտեմբերի,2019 թվական,ք․ Երևան                       

Լյուբա Քոթանջյան 


  Օրը արևոտ է, երկինքը պայծառ։ Արևի կենարար շողերի էներգիան ինքնաբերաբար փոխանցվում է կենդանի էակների մեջ, յուրաքանչյուրին յուրովի։ Ո՛վ որչափ  է ի զորու  ընդունելու աստվածային այդ  պարգևն ու զորանալու։
    Այս բարդ կեցությունը խորհելու առիթ է հանդիսանում․․․ինչու՞
 Մարդը ընդունեց էներգիան ու օգտագործեց բարի նպատակների համար,աշխատեց,արարեց,բարիքներ ստեղծեց,ամենակարևորը՝ վատ խոսքեր չարտաբերեց։  Սրանք դրական լիցքերն են։Փորձել գտնել այդպիսի մարդկանց․․․
Մարդը օգտագործեց էներգիան վատ խոսքեր արտահայտելու,սուտ խոսելու,զրպարտելու,թերի կատարված աշխատանքի վրա,անօգուտ աշատանքի վրա ու չըմբռնեց որ ստացած անգին պարգևը վերածվեց բացասականի․․․․․
    Եթե բոլոր մարդիկ զգուշավոր լինեն ամեն ինչում և՛ խոսքի,և՛ գործի մեջ ապա այս վանող,իրարից հեռացող իրավիճակը կհարթվի։
  Այսօր խոսքի ուժը կորցրել է իր տիտղոսը։Եթե վատ խոսքից մարդը պիտի ամաչի,վատ զգա արդարություն պահանջի լռում է,օրենքի ուժը ակնհայտ չէ, սովորություն է դարձել մեկը մյուսին վիրավորելն,ու բոլորն են այս դաշտում։
  Գործում է ու ակնհայտ երևում է, մեղավոր մարդիկ ավելի շուտ են բարձրաձայնում, օր առաջ աղմուկ աղաղակ բարձրացնում,առանց մարդու մեղավորության աստիճանը ստույգ լուսաբանելու անունն ու արժանապատվությունը մրոտում,ստորացնում։ Բոլորը դատավորների դերում են։Այս ամենի արդյունքում  ամեն ինչ մնում է թերի ,անըմբռնելի,չես տարբերում մեղավոն ու անմեղը․․․․ Խառնաշփոթ․․․
  Ու՞ր ենք գնում ,ինչի՞ ենք հասնելու ։
Լավ կլինի բոլորս խոսելուց առաջ մտածենք,ի՞նչ ասացինք,ինչու՞վիրարորեցինք,
Ամենաթանկ կարողությունը ՝ՄԱՐԴ մնալն է 
Եկե՛ք ազգովի Մարդ մնանք,թո՛ղ ամեն ոք իրեն գործած մեղքի համար պատասխան տա։Ամուր ու անառիկ պահեենք մեր աստվածային , դրախտային երկիրը,իրեն բարիքներով։Դրական էներգիան անսպառ պահենք,վատ խոսքերից,մտքերից հեռու՜ -հեռու՜․․․․․․․