четверг, 16 февраля 2017 г.

  17 փտրվարի 2017թ․               Ձմեռային լուսաբաց                                       Լյուբա Քոթանջյան
     Եվ լույս եղավ     -  Ամենամեծ աստվածային պարգևը մարդուն;
Ձմեռը ձյունեց, փոթորկեց,սառը շունչ հաղորդեց ու այսօր բոլորովին այլ տեսք ունի , անսպասելի արև ծագեց,չոր ցուրտը, մաքուր-մաքուր օդը լիաթոք շնչելու կատարյալ հաճելի զգացողություն է ներշնչում ու զգացնում վայելքը  ձմեռայն լուսաբացի ; Աննկարագրելի է այսքան պարզկա մաքուր ու անարատ ցուրտը զգալ ապրել ու տենչալ; Ամենուր մաքրություն է ճերմակ ու պսպղուն, չկա հալոցք,ցեխ ու աղտ;
  Այսքան անարատ մաքրության մեջ չարժե մտահօգվել, անհեթեթ դատողություններ անել,անհրաժեշտ է լավ գաղափարներով զինվել,գտնել այն բանալին ,որը  կբացի այն դուռը որին դու արժանի ես, որը դու նվաճել ես արդարությամբ,խոհեմությամբ ու մեծ համբերությամբ; Եթե չգտնես մի՛ մտահոգվի՛ր,ուրիշ մեկը որ գտել է քո բանալին ոչինչ անել չի կարող, ընդամենը մեղքի ամենամեծ բաժինը ուսերին առած երբեք  չի  զգա  ծանրության ուժը իր գործած մեղքի ու փոթորկոտ ձմռան նման ձյունը այս ու այն կողմ կքշի, այս ու այն անկյունը կլցնի,ծառերի ճյուղերից եղյամը կխլի ու դարձյալ մի քունջ ու պուջախ կլցնի, կդիզի, կկոլոնի ու հանգիստ բավարարված կզգա․․․
  Մերկացած ծառերը, փողոցներն ու մայթերը  փոթորիկի արարմունքի լուռ վկան են;
     Ունայնություն-ունայնությանց
  

понедельник, 16 января 2017 г.

                                                                                                                     

                                                                 Խստաշունչ ձմեռ
Լյուբա Քոթանջյան                
16 հունվար 2017
 Ո՛չ, մի  վախեցիր ցրտից, ցուրտը մաքրում է օդը, թարմացնում ու նոր էներգիայի լիցքեր է հա-   ղորդում ; Ցրտից սարսուռ ապրող մարմնիդ, պաշտպանում է բակտերիաներից ու չի թողնում ներգործել , ազդել ու սպառել այն էներգիան որը անարատ ու զտված տարրերից է բաղկացած
     Լավ է երբ ընկերանում ես ցրտի հետ,այն քեզ չի նեղացնում այնպիսին է ինչպիսին տեսնում ես , մաքրեմաքուր ձյունե-եղյամա հագուստով ու անարատ;
  Չի խաբում, դիմակ չի հագնում, հանդերձանքը պարզ է մաքուր ու իրեն հարիր,չի բողոքում, միշտ բավարարված ու գոհ է ամեն ինչում․․
    Տարվա ամեն մի եղանակ ունի իր յուրահատուկ առանձնահատկությունը; Այս պարագայոմ
ձմեռը ավելի հաստատակամ է,խիստ է ու պահանջկոտ, ամեն ինչ ճիշտ ժամանակին է համա-պատասխանում․․․․իդեալական է․ երբ ամեն ինչ ժամանակի հետ զուգահեռ  է ընթանում ․․․
 Այս միտքը հրաշքներ է գործում ;
   Ժամանակից առաջ ընկած մարդիկ  կորցնում են այն ստեղծագործական մեծ ավյունը որ կարող էին ունենալ ժամանակի հետ զուգահեռ քայլելիս;
Այսպես․ եթե մարդը  վաղ տարիքում ունենում է ամեն ինչ, այսինքն նյութապես ապահովված է, աշխատանք ունի, լավ հագուստ ունի, ամեն- ամեն ինչ ունի․․․մի բառով էլ ոչ մի մտածմունք
չունի․․․ինչի՞ է նման , միգուցե վարար գետի, իր ճանապարհին սրբել տանելով ամեն ինչ ճանապարհ է բացում իր համար  ու ․․․․մի օր ցամաքում է․․․ Այս բնության առանձնահատկու-
թյունը գարունն է ամփոփում ու հստակ տարբերվում է ցրտաշունչ օրեր նվիրող ձմռանից;
    Երբ մարդը ապրում է ներդաշնակ բնության հետ, նա ամենահարուստ,ամենաարժանի ու անգերազանցելի մարդն է մեր մոլորակի  

понедельник, 19 сентября 2016 г.




     19․ 09․2016թ  Երևան                   Լռության գինը
                   Լռել, ուժ գտնել ինքդ քո մեջ ու չարտահայտվե՛լ, այն ինչ իրականում տեսնում ես․ մտահոգվում ես, անհանգստանում ես,տրտմում ես ցավ ես պատճառում ինքդ քեզ ու այդ զգացողությունների պահին հայացք ես գցում դուրս ու ականատեսն ես դառնում բնության ստեղծագործությանը ․․․որքա՞ն կատարյալ  է ամեն ինչ, արև կա, ջերմություն, կանաչ է ամենուր ու լուռ ․․․
  Բայց բնությունն էլ է երբեմն տրտմում ու անձրևում, ամպում ու շանթահարում,իր բողոքն այդպես արտահայտում ու ցրտում ու ձյունում,մարդկային բնությունն էլ այդպիսին է;
  Լավ է երբ մարդն արտահայտվում է անկեղծ, անմիջական, չի ստում, դիմացինին խոսքը արտաբերում է պարզ ու հասկանալի,այսինքն բնության բնավորությամբ, իրեն ողջ պարզությամբ;երանելի են նման մարդիկ, նրանց պատճառած սուր խոսքը դաստիարակչական է, անհատին մտածելու,ինքնամաքրվելու, իրականությունը տեսնելու ու ինքն իրեն սխալները ըմբռնելու ու շտկելու հնարավորություններ է ընձեռնում, բայց կա ամենացավալին․․․
    Մեր իրականության մեջ կան մարդիկ, որոնք ոչ մի սխալ չեն ընդունում, բնության մեջ աճած մոլախոտերի նման, իրենց զոռբայությամբ, իրենց եսասիրությամբ,աղավաղում են ամբողջ հունցքը, արդյունքը՝ բերք չկա, ամբողջը մոլախոտերը ծածկել են․․․
           Ամեն ոք շնորհ ունի այս աշխարհի վրա,տեսնել, զգալ ու գնահատել է պետք;
  Մտածելու առիթ կա, մեզանից յուրաքանչյուրը սխալներ ունի,  ոչ ոք կատարյալ չէ;
   Յուրաքանչյուր անհատի մեջ տեսնել միայն լավը, անչափ խրախուսելի է , այդ    միտքը լույսի ճառագայթի նման կփարատի վատ մտածողությունը, կառաջնորդի առողջ դատողությամբ ու կյանքի ճիշտ ուղի կհարթի ;
   Ապրել բնության օրենքներին զուգահեռ ու համահունչ ո՛չ բոլորին է դուր գալիս, մեր իրականության մեջ; Բայց մեզանից յուրաքանչյուրը պարտավոր է ծնվող ու մեռնող օրվա մեջ վերաքննելու ի՞ նչ արեց, որտե՞ղ սխալվեց,ու՞մ նեղացրեց, արդյո՞ք այդ տեղին էր ո՞ր ցավ պատ
ճառեց ինչ որ մեկին ու որչա՞փ էր օգտակար ու դաստիարակչական  այդ ամենը ևամենա- կարևորը՝ գտնել սխալը;
    Եթե ինչ որ բան չի ստացվում․․․կա մի պարզ հարց----- որտե՞ղ եմ սխալվել,,,